คุณรู้จักไหม... ความอิจฉา..
ผมก็เป็นคนอีกคนนึงที่เป็นคนขี้อิจฉา
เห็นคนอื่นมีอะไร ทำอะไรก็อยากจะมี อยากจะทำกับเค้า
โดยบางครั้งก็ไม่ได้ดูตัวเองเลย ว่ามันเหมาะสมหรือไม่
ผมเห็นคนอื่นเรียนได้เกรดดีกว่า.. ผมอิจฉา อยากได้มากกว่า
แต่... ได้เกรดเยอะๆ ไปแล้ว มันเอามาทำอะไรได้? ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ผมเห็นเพื่อนบางคนไปเรียนพิเศษ.. ผมอยากเรียนมั่ง
ว่าแต่.. ผมจะเอาเวลาที่ไหนไปเรียน
แล้วจะเรียนไปเพื่ออะไร ในเมื่อผมไม่ชอบการเรียนแบบนั้น?
มีอะไรหลายๆ อย่างที่ผมอยาก.. อยาก เพราะเห็นคนใกล้ตัวทำ
แน่นอน.. รวมถึงการมีคนข้างกายที่เรียกว่า "แฟน"
นานมาแล้ว.. ตั้งแต่มัธยม
ผมเห็นเพื่อนๆ หลายคนมีแฟน
แล้วผมหล่ะ? ไม่มีหรอกครับ
ไม่รู้จะมีไปทำไม มีไปก็มีแต่โดนล้อ
โดนฝ่ายปกครองจับตา มีทะเลาะ มีงอน ต้องเทคแคร์ ฯลฯ
อยู่เฉยๆ ดีกว่า.. ช่วงนั้นก็มีอะไรทำเยอะครับ สารพัด
จนมีอยู่เทอมนึงโดดเรียนฟิสิกส์เป็นเดือนได้เกรด 2 มาเลย
วันยุ่งๆ พวกนี้ทำให้ผมไม่ได้คิดเรื่องแฟนไปเลย
เวลาผ่านไป.. คนรอบข้างเริ่มมีคู่กันมากขึ้น
ผมเริ่มรู้สึกโดดเดี่ยว จนเร็วๆ นี้ ผมเริ่ม "อยาก" ที่จะลองมีบ้าง
แน่นอนครับ ถึงผมจะไม่ใช้ Mr. Perfect Man
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีผู้หญิงที่ไหนมาให้รู้จักเลย
เริ่มจากหนึ่งคน.. สองคน.. สามคน... ... ...
พอไปเรื่อยๆ มันก็รู้ว่า มันไม่ใช่
ความรู้สึกจริงๆ ผมไม่ได้อยากมีแฟนจริงๆ
ผมยังไม่พร้อมจะเลือกคบใคร
ผมเพียงแต่แค่ต้องการว่า.. กูมีแฟนแล้วนะ..
ซึ่ง.. คิดๆ แล้ว.. นี่กูทำอะไรว่ะ
กูเห็นผู้หญิงเป็นอะไร
กูไม่ได้คิดจริงจังอะไรกับใคร
แล้วกูทำอะไรอยู่ กูทำเพื่ออะไร
นี่กูตามแฟชั่นอยู่เหรอ?
แฟชั่นของเด็กยุคโลกาพินาศ?
พอที.. ผมขอจบเพียงเท่านี้ดีกว่า
ขอโทษด้วย ถ้าทำให้ใครเสียใจ
ผมมันเลวเอง ที่ไม่ได้คิดอะไรให้ดี
แต่ถ้ายังอยากเป็นคนรู้จักกันผมก็โอเค
ตอนนี้.. ผมคงขอใช้ชีวิตอย่างที่เป็นผม
ชีวิตแบบตัวคนเดียว ไม่ต้องแคร์ใคร อยากทำอะไรก็ทำ
เพราะยังไงซะไอ้คนอย่างผมมันก็ไม่มีใครสนใจอยู่แล้วหนิ
"เห็นของคนอื่นไป ก็ใช่ว่าจะทำให้ตัวเองมี".. เสียงเยาะเย้ยหนึ่งผ่านหูผม..
มันก็จริงของมัน.. อย่างที่บอก.. ตอนนี้ผมยังไม่พร้อมที่จะเปิดรับใคร
เลิกสนใจเรื่องผู้หญิงไปซักพัก มุ่งเรื่องงาน เรื่องเรียนยังจะมีประโยชน์กว่า
ช่วงนี้ผมคงขอลาสังคมออนไลน์ไปซักพัก ทั้งที่บลอค และ msn
ผมก็เป็นคนอีกคนนึงที่เป็นคนขี้อิจฉา
เห็นคนอื่นมีอะไร ทำอะไรก็อยากจะมี อยากจะทำกับเค้า
โดยบางครั้งก็ไม่ได้ดูตัวเองเลย ว่ามันเหมาะสมหรือไม่
ผมเห็นคนอื่นเรียนได้เกรดดีกว่า.. ผมอิจฉา อยากได้มากกว่า
แต่... ได้เกรดเยอะๆ ไปแล้ว มันเอามาทำอะไรได้? ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ผมเห็นเพื่อนบางคนไปเรียนพิเศษ.. ผมอยากเรียนมั่ง
ว่าแต่.. ผมจะเอาเวลาที่ไหนไปเรียน
แล้วจะเรียนไปเพื่ออะไร ในเมื่อผมไม่ชอบการเรียนแบบนั้น?
มีอะไรหลายๆ อย่างที่ผมอยาก.. อยาก เพราะเห็นคนใกล้ตัวทำ
แน่นอน.. รวมถึงการมีคนข้างกายที่เรียกว่า "แฟน"
นานมาแล้ว.. ตั้งแต่มัธยม
ผมเห็นเพื่อนๆ หลายคนมีแฟน
แล้วผมหล่ะ? ไม่มีหรอกครับ
ไม่รู้จะมีไปทำไม มีไปก็มีแต่โดนล้อ
โดนฝ่ายปกครองจับตา มีทะเลาะ มีงอน ต้องเทคแคร์ ฯลฯ
อยู่เฉยๆ ดีกว่า.. ช่วงนั้นก็มีอะไรทำเยอะครับ สารพัด
จนมีอยู่เทอมนึงโดดเรียนฟิสิกส์เป็นเดือนได้เกรด 2 มาเลย
วันยุ่งๆ พวกนี้ทำให้ผมไม่ได้คิดเรื่องแฟนไปเลย
เวลาผ่านไป.. คนรอบข้างเริ่มมีคู่กันมากขึ้น
ผมเริ่มรู้สึกโดดเดี่ยว จนเร็วๆ นี้ ผมเริ่ม "อยาก" ที่จะลองมีบ้าง
แน่นอนครับ ถึงผมจะไม่ใช้ Mr. Perfect Man
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีผู้หญิงที่ไหนมาให้รู้จักเลย
เริ่มจากหนึ่งคน.. สองคน.. สามคน... ... ...
พอไปเรื่อยๆ มันก็รู้ว่า มันไม่ใช่
ความรู้สึกจริงๆ ผมไม่ได้อยากมีแฟนจริงๆ
ผมยังไม่พร้อมจะเลือกคบใคร
ผมเพียงแต่แค่ต้องการว่า.. กูมีแฟนแล้วนะ..
ซึ่ง.. คิดๆ แล้ว.. นี่กูทำอะไรว่ะ
กูเห็นผู้หญิงเป็นอะไร
กูไม่ได้คิดจริงจังอะไรกับใคร
แล้วกูทำอะไรอยู่ กูทำเพื่ออะไร
นี่กูตามแฟชั่นอยู่เหรอ?
แฟชั่นของเด็กยุคโลกาพินาศ?
พอที.. ผมขอจบเพียงเท่านี้ดีกว่า
ขอโทษด้วย ถ้าทำให้ใครเสียใจ
ผมมันเลวเอง ที่ไม่ได้คิดอะไรให้ดี
แต่ถ้ายังอยากเป็นคนรู้จักกันผมก็โอเค
ตอนนี้.. ผมคงขอใช้ชีวิตอย่างที่เป็นผม
ชีวิตแบบตัวคนเดียว ไม่ต้องแคร์ใคร อยากทำอะไรก็ทำ
เพราะยังไงซะไอ้คนอย่างผมมันก็ไม่มีใครสนใจอยู่แล้วหนิ
"เห็นของคนอื่นไป ก็ใช่ว่าจะทำให้ตัวเองมี".. เสียงเยาะเย้ยหนึ่งผ่านหูผม..
มันก็จริงของมัน.. อย่างที่บอก.. ตอนนี้ผมยังไม่พร้อมที่จะเปิดรับใคร
เลิกสนใจเรื่องผู้หญิงไปซักพัก มุ่งเรื่องงาน เรื่องเรียนยังจะมีประโยชน์กว่า
ช่วงนี้ผมคงขอลาสังคมออนไลน์ไปซักพัก ทั้งที่บลอค และ msn
ไอ้แพท..




