PAtS.Computainment

สวัสดีครับ ศุกร์ที่ว่านี้ ก็ศุกร์ที่ผ่านมานั้นแหละ (แต่ขอเรียกศุกร์นี้ 555)
ที่ว่าไปอีกแล้วนันก็คือ......


(อ่ะเดาหน่อย.. เดาไม่ออกกลับไปดูว่าศุกร์ที่แล้วนู้นนน ผมไปไหนมา)



---------


คือ.. ไปปั่นจักรยานมาอีกแล้วครับ!!
คราวนี้ไม่ค่อยเหนื่อย.. แต่ เสียวสุดๆ

อยากรู้ว่าทำไมเสียว.. เรามาดูแผนที่กันก่อนล่ะกัน



เริ่มต้นที่เดิมที่บ้านพี่ด็อก ออกถนนวิภาฯ เลี้ยวเข้าทางวัดเสมียนฯ

เสียวแรก!
คือไอ้ตรงนี้มันต้องข้ามสะพานลอย หน่ะครับ ก็พอโอเค คราวที่แล้วก็ข้าม
แต่พอลงมาแล้ว มันเป็นสวนหย่อมเล็กๆ  มืดๆ ไอ้ผมก็กลัวหล่ะซิ..
คราวที่แล้วจำได้ว่ามันไม่มืดแบบนี้นี่หน่า..
ทางก็มืด เล็กอีก แถมมันเป็นแบบ แผ่นปูนต่อๆ กันอ่ะ กลัวปั่นตกทางมากๆ

พอผ่านตรงนั้นมาก็เรื่อยๆ เลาะตามถนนปกติ
ก็เริ่มชินแล้ว สบายๆ หน่อย แต่ก็ยังเกร็งๆ พวกรถอยู่
ไอ้รถสวนไม่เท่าไหร่ เพราะมองเห็น..
แต่ไอ้รถตามตูดเนี่ยเดะ เสียวเว้ยยย (หันไปดูบ่อยๆก็ไม่ได้ เดี๋ยวชนข้างหน้า)

เสียวสอง!
มันคือการข้ามแม่น้ำครับ... แม่น้ำเจ้าพระยานี่แหละ
ไปข้ามกันที่สะพานพระราม 6 ซึ่งเป็นสะพานรถไฟครับ
แล้วมันก็จะมีทางเดินเล็กๆ แคบๆ มืดๆ โปร่งๆ เป็นเหล็กอยู่ข้างๆ
ไอ้เราก็ต้องแบกรถขึ้นบันไดไป (บันไดมันก็ดูไม่ค่อยแข็งแรง)

พอแบกขึ้นไปถึงทางเดินเท่านั้นหล่ะ... ปู้น ปู้นนนนนน

รถไฟมาครับ!!

เช็ดเข้.. แค่นี้ยังเสียวไม่พอเรอะไง (ผมกลัวทั้งสูง ทั้งมืด)
พอรถไฟมาทางมันก็สั่นๆ.. โอ้วแม่เจ้า กรูจะร่วงลงไปมั๊ยเนี่ย
หลังจากมันปู้นๆ ผ่านไป ผมก็ขี่ข้ามสะพานตามพี่ๆ เค้าไป
ทางมืดก็มืด แคบก็แคบ ลมพัดอีก เอ๊า.. เสียวจะร่วงจริงๆ
(ข้างทางมันมีเหล็กกั้น เป็นแนวๆ เอาไว้.. แต่ก็กลัว เพราะช่องมันใหญ่มาก)

ข้ามสะพานได้เสร็จ ก็ต้องข้ามทางรถไฟ ไปปั่นต่ออีกฝั่ง
แล้วพอจะลง ก็ต้องข้ามกลับ เพราะทางลงอยู่อีกฝั่งนึง
คิดในใจ ทำไมมันไม่ทำให้มันเป็ฝั่งเดียวกันฟร่ะ..
(แบบว่า กลัวข้ามๆ อยู่ ปู้นๆ มา.. final destination!!)

พอจะลงก็มีบันไดนิดนึง.. ตรงนี้พี่ด็อกก็ช่วยแบกรถลงไปให้
คงกลัวผมแบกแล้วเอารถพี่เค้าไปกลิ้งตกเนินมั๊ง
เพราะดูจากสภาพตอนขึ้นแล้ว.. อีนี่ ไม่มีแรงชัวร์ ฮ่ะฮ่า :p

พอลงบันไดเสร็จ ก็เป็นทางลาด.. ผมก็ค่อยๆ ลากจูงรถลงมา
(คนอื่นอ่ะ เค้าขี่ลงมา.. แต่ถ้าให้ผมขี่ลงมีหวัง.. เจอกันศาลาสี่ - -")

และนี่ก็จบประสบการณ์เสียวที่สอง (ยาวมาก ตื่นเต้นสุดๆ)

หลังจากนั้นก็ไปแถวจรัลสนิทวงศ์ (มองหาซอย 69 แต่อยู่คนละฝั่ง)
แล้วก็...

เสียวสาม!
อันนี้จริงๆ ไม่ค่อยเสียว แต่ออกแนวเมื่อย
คือมันต้องขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำกลับอีกรอบ
แต่ไม่ใช่สะพานเดิมแล้ว เป็นสะพานกรุงธน

สาเหตุที่เสียวก็เพราะ.. ผมไม่รู้เรื่องรู้ราวนี่แหละ
ขี่ๆ ริมทางอยู่ดีๆ พี่ข้างหน้าเค้าก็เร่งสปีด ข้ามไปเลนกลางเพื่อขึ้นสะพานไป

ไอ้ผมเห็นดังนั้น.. เหลียวไปด้านหลัง.. คงไม่มีรถตามมามั๊งงง
แล้วก็เร่งขึ้นไป.. ใจแทบหล่นไปตาตุ่ม

แล้วตอนขึ้นทางก็ชันอีก.. ผมหล่ะกลัวเร่งไม่ทันแล้วจะไหลย้อนลงไปโดนรถ
กลายเป็น กระต่ายทับเลยทีนี้ เอาน้ำเชื่อมราดอีกหน่อย คงอร่อย - -"

อีกอย่าง.. นอกจากทางขึ้นที่ชันแล้ว บนสะพานยังมีพวก.. ตกปลา อีกด้วย
ผมก็นะ.. กลัวจะไปชนเอาเบ็ดเค้าจริงๆ ยิ่งตาถั่วๆ อยู่
กลัวว่าชนเบ็ดแล้วมันเด้ง เอาขอมาเกี่ยวปากเราแทนปากปลา เหอๆ

รอดพ้นจากสะพานมาได้ ก็ไปแวะทานข้าวกันแถวๆ นั้น
ผ่านวังสุโขทัยด้วย ทหารตรึม หึหึ

ช่วงที่ปั่นอยู่แถวๆ นั้น รู้สึกสนุกสุดยอดเลยครับ
เพราะไม่ค่อยมีรถรามากเท่าไหร่ ถนนโล่งโคตรๆ อ่ะ ชอบๆ

เสียวสี่!
เสียวนี้คงเป็นเสียวสุดท้ายล่ะ.. เพราะมันเป็นขากลับแล้ว
ที่ว่าเสียวก็เพราะ... เรามาออกกันตรง อตก.
มีพี่บอกมาว่า.. อตก = เอาตูดกัน ~~~
เพราะงั้นเลยเสียวเป็นพิเศษ.. เอ๊ยย ม่ายช่ายล่ะ

จริงๆ ที่เสียวก็ตรง อตก. นั่นแหละครับ แต่ไม่ใช่เพราะอะไรแบบนั้น
มันคือ.. เพราะคน และ แท็กซี่

ถ้าใครเคยไปเที่ยวผับ คงนึกสภาพออกนะครับ ว่าหน้าผับมันเป็นยังไง
คือคน(เมา)จะเดินกันว่อน + แท็กซี่ที่คอยแย่งคน.. วุ่นวายสุดจะบรรยาย

ก็นั่นแหละครับ.. หน้าก็คนเมา หลังแท็กซี่ก็ตาม ขวาแท็กซี่ก็จะเข้า ซ้ายแท็กซี่ก็จะออก
เชี่ย!! จะเอายังไงกะกรู... ห๊าาาาา

ขี่ไปเกร็งไป.. ภาวนาให้พ้นตรงนี้เร็วๆ ... แต่ก็ใช่ว่าพ้น อตก. แล้วรถจะหมดนะครับ
เพราะมันยังมี จตุจักร!! ที่นอกจากแท็กซี่แล้ว ยังมี "พี่รถเมล์" คันบิ๊กเบิ้มอีก
โอ้วพระเจ้ายอด มันจอร์จมาก Y-Y

หลุดพี่รถเมล์มาได้ ก็เจอห้าแยกลาดพร้าวอีก..
ผมก็ปั่นสุดแรงเกิด... เฮือกก่อนหมดลม รีบตามพี่ๆ เค้าไป
(เกาะกันเป็นกลุ่ม โดนทีโดนหมู่ครับ มีเพื่อน 555)

พอมาหน้าเซ็นทรัลได้ก็สบายครับ ไม่มีอะไรเสียวล่ะ
เลียบทางเท้าหน้าหอวัง แล้วก็เลี้ยวเข้าซอยบ้านพี่เค้าไป

ระหว่างเข้าซอย ก็หันไปดูพี่ๆ ขี่กันเป็นหน้ากระดาน..
เหมือนในเรื่อง แฟนฉันเลย เหอๆ (ถ้าไม่นับอายุคนขี่อ่ะนะ :p)

ถึงบ้านพี่เค้า ศิริรวมระยะทาง ~27km เยอะกว่าคราวที่แล้วนิดหน่อย
(ตอนแรกพี่เค้าบอก คงน้อยกว่าคราวที่แล้วนะ.. สบายๆ ชิวๆ)

สุดท้ายนี้.. ถึงแม้ว่ามันจะ "เสียว" เพียงใด
แต่ยิ่งเสียว มันก็ยิ่งสนุก.. จริงม๊ะ เอิ้กๆๆ

...ก็ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนเช่นเคยครับ
ขอบคุณพี่ด็อกที่เอื้อเฟื้ออุปกรณ์ให้ผมด้วย รวมทั้งที่ซุกหัวนอน
ขอบคุณพี่ๆ ที่เลี้ยงอาหารด้วยครับ

(สำนึกไหมเนี่ย.. ไปก็ไปแต่ตัว นอนบ้านเค้า แถมกินฟรีอีก - -")
เอิ่ม.. เหอๆ (เขิน พูดไม่ออกเลย)

เอาว่า.. ถ้าพวกพี่ต้องการอะไร ผมถวายหัวให้เลย
(ยกเว้นเป็นเป้าปืนอ่ะนะ กลัวเจ็บนิดนึง เหอๆ)


ลิงค์: ทริปจันทร์ส่องหล้า