PAtS.Computainment

สวัสดีครับ วันนี้ขอมานำเสนอประสบการณ์ "ปั่น"
ที่ซึ่งผมถูกล่อลวง (ด้วยความเต็มใจ) ให้ไปลองปั่นดู

เรื่องของเรื่องนี้ เริ่มต้นมาจากงาน barcampbangkok ครับ
เดินๆ อยู่ ก็เจอพี่ด็อก เริงฤทธิ์ หยิบยื่นดีวีดีแผ่นนึงมาให้ (ตอนนั้นก็ไม่รู้ว่าแผ่นอะไร)
เย็นวันนั้นถึงรู้ว่าพีเค้ามาพูดเรื่องจักรยาน และแผ่นนั้นก็เป็นวิดิโอการขี่ผาดโผนนั่นเอง
ชื่อแผ่นคือ NWD หรือว่า New World Disorder ครับ (แค่ชื่อก็น่ากลัวแล้วอ่ะ)

วันนั้นพี่เค้าก็กำชับให้ดูด้วยนะ ผมก็ไม่ขัดศรัทธาครับ
อุตส่าเอาใส่แผ่น Maxell มาให้ (เป็นผมไรท์แจก princo ก็หรูแล้ว เหอๆ)

เปิดดูไปได้ซักพัก... สุดยอดครับ

เอา screenshot มาให้ดูกันนิดนึง


(เป็นแผ่นที่แคปยากมาก โมชั่นเร็วสุดๆ)

ถ้าจะให้ได้อารมณ์ ต้องดูแบบเคลื่อนไหวครับ
หาใน youtube ได้เลย มีคนอัพไว้เพียบ

ตัวอย่าง.. (ไม่ต้องตกใจว่าเป็นมวยปล้ำนะ ดูไปเรื่อยๆ)

(ดูเสร็จ ดูอันนี้ต่อ)

พอดูแผ่นนั้นจบ... ผมก็เกิดอาการ... เท่ชิบหาย!! อยากทำได้หว่ะ
(คือจริงๆ ผมชอบอะไรแบบนี้อยู่แล้วมันดี แต่!! ไม่เคยลองซักอย่าง เพราะกลัวครับ)

ลองๆ เข้าไปในเว็บไซต์ของกลุ่มพี่เค้า ที่ majorbike.com
เห็นรูปของพวกพี่ๆ ที่ไป "โดด" กัน ... ชอบอ่ะ

สุดท้าย หลังจากที่คุย กับพี่เค้า ก็ได้ชักชวนผมให้ไปลองขี่ดู
(แน่นอนว่าผมหน่ะ ขี่ไม่เป็นหรอก.. แค่ปั่นๆ ไม่ให้มันล่มก็เก่งแล้ว)

ซึ่งที่เล่ามานี้ก็เป็นที่มาของการเดินทางเมื่อคืนวันศุกร์ที่ผ่านมาครับ!!

เมื่อวันศุกร์ หลังจากที่ผมตอบตกลงไปร่วมเดินทางด้วย ก็นัดแนะกันที่บ้านของพี่เค้า
ผมก็นะ.. โดนวอร์มอัพตั้งแต่แรก เนื่องจากเชื่อ google มันบอกระยะทางโลกว่าๆ
จากเซ็นทรัล ลาดพร้าว ไปบ้านพี่เค้า.. ผมก็ว่านิดเดียว เดินไปดีกว่า (นั่งรถกลัวหลง)
พอไปถึงบ้าน เหงื่อซิกๆ ... เชี่ยเอ๊ย โลกว่าๆ เนี่ยนะ อย่างกะเดินมาห้าโล

พอไปถึงบ้าน ก็เจอพวกก๊วนของพี่ๆ ตอนรับอย่างอบอุ่น
มีลองให้เอารถไปลองขี่เล่นก่อน (คือผมไม่มีรถนะครับ พี่เค้าก็ใจดีให้ลองขี่)

รอเวลาพวกพี่ๆ เค้ารวมพล ก็ประมาณสองทุ่มเศษๆ ได้ออกเดินทาง

ใจผมก็สั่นๆ ตื่นเต้นหน่ะครับ ไม่เคยขี่จักรยานออกถนนมีรถวิ่งเยอะๆ
ทุนเดิมก็เป็นคนขี้กลัวอยู่ด้วย แต่ก็ปั่นไปได้ด้วยดีครับ

นี่คือเส้นทางการปั่นของคืนนั่นครับ


เริ่มจากถนนวิภาฯ วิ่งเข้าประชานิเวศน์ ไปออกประชาชื่น
อ้อมวกมาติวานนท์ แล้วก็แวะทานข้าว และน้ำมะนาวปั่น
พี่เค้าจะเรียกกันว่ามะนาวขาวอวบ แต่ผมซวย ไปแล้วไม่เจอขาวอวบ

ทานกันอิ่มแล้วก็ปั่นกลับมาบ้าน นั่งสังสรรค์กันต่อ

ระหว่างทาง ผมก็ได้เห็นประสบการณ์การ "ปะยาง" สดๆ เลย
พวกพี่เค้าทำกันรวดเร็วมากครับ มืออาชีพกันจริงๆ

ระยะทางรวมๆ คืนนั้น ก็ประมาณ 25 กิโลเมตรครับ (ไกลโคตรๆๆๆ)

ตอนปั่นพี่เค้าถามกันว่าไหวไหม.. ผมก็ ไหวครับ
ก็โอเคอ่ะ ไม่ปวดเมื่อยอะไรมาก แต่ "เจ็บก้น" กระแทกมากไปหน่อย
ส่วนขา ตอนปั่นอ่ะไม่ปวด แต่หลังจากนั้นอ่ะ สุดๆ (ตอนพิมพ์นี่ก็ยังไม่หายเลย)

นอกจากนี้ ช่วงที่ปั่นๆ ไป พี่เค้าก็มีการ "โดด" เล่นกันเป็นระยะๆ
แหมม.. ยั่วให้ผมอยากลองมั่งจริงๆ

แต่ก็นะ.. ผมยังต้องใช้ แขนขาทำงานอยู่ ขอเก็บเลเวลไปก่อนล่ะกัน
(ลองตอนนี้เดี๋ยวจะพิการไม่รู้ตัว หึหึ)

สุดท้าย ผมก็ต้องขอขอบคุณพี่ๆ ทุกคนในวันนั้นนะครับ
จะบอกว่า สนุก และมันมากครับ ถึงแม้ว่าผมจะปั่นตามทางไปเฉยๆ ไม่ได้เล่นอะไร
แต่มันก็ตื่นเต้น และเสียวสุดๆ แล้ว (เสียวว่าสิบล้อจะมาเสยมั๊ยฟร่ะ )

แต่พี่เค้าก็บอกว่า ไม่ต้องกลัวหรอก รถเค้าเห็นมาเป็นกลุ่มขนาดนี้
รถเค้าต่างหากที่จะกลัว เหอๆ (ก็จริงแฮะ.. แต่คนกลัวมันก็กลัวง่ะ อิอิ)

ถ้าหากใครสนใจ ร่วมกิจกรรมอะไรแบบนี้ ลองเข้าไปดูใน majorbike นะครับ
เห็นพี่เค้าบอกว่านอกจากปั่นตามถนนไปหาของกินแบบนี้แล้ว
เค้าก็มีนัดโดดกันด้วย (เมื่อไหร่ช้านจะโดดได้เนี่ย - -")
แล้วบางวันหยุด เค้าก็ไปเล่นลงเขา (downhill) กันด้วย
ยังไงก็เอาใจช่วยผมด้วยนะ ฮ่ะฮ่า