PAtS.Computainment

และแล้วก็ได้ไปดูหนังเรื่อง A Cinderella Story แล้วครับ
ที่รัชโยนี่แหละ เมื่อวันที่ 21 เวลา 16:20 โรง 9 ที่ D1
ตอนจะไปดูก็ไม่ได้กะว่าคนมันจะดูเยอะ ไปถึงก็ 1615 แล้ว
พอขึ้นไปชั้นซื้อตั๋ว.. เชี่ย คนเยอะโคตรๆ กรูจะซื้อทันมั๊ย
ต่อคิวไปซักพัก ปรากฏว่าเค้าประกาศ...
ท่านที่จะชมภาพยนต์เรื่อง A Cinderella Story ขณะนี้เหลือเพียง 4 ที่นั่งด้านหลังนะค่ะ ซื้อได้ที่ช่อง 2 เลยค่ะ.... อ้าวเวง.. เหลือ 4 ที่... รีบซิครับ รีบวิ่งออกจากคิวที่ต่ออยู่ไปช่อง 2
และแล้วก็ได้มา D1... นี่มันข้างหลังแล้วเหรอ.. งงนิดหน่อย แต่ก็ช่างมัน

เข้าห้องน้ำเสร็จสรรพ์ ดูนาฬิกาก็ 1620 พอดี
พอเดินเข้าโรงไป.. อ้าว ว่าง โล่ง ไม่มีคนเลยซักคน
เลยงงๆ เดินออกไปหน้าโรง อ้าว มีพี่คนนึง..
เลยถาม เออ พี่ๆ ใช้ฉายเรื่อง ซินฯ 1620 เป่า
เค้าบอก ใช่ค่ะ... เราก็เลยเข้าไปนั่งๆ รอ ซักพักก็มีคนเข้ามา

เยอะจริงๆ ครับ เต็มโรงเลย (เท่าที่เห็นนี่ไม่มีที่ว่างเลย)

หนังเรื่องนี้ก็เนื้อเรื่องธรรมดาครับ
ไม่ได้มีอะไรพิเศษมาก แต่ก็สนุกในระดับหนึ่งเลยหล่ะ
เท่าที่ผมดูหนังของดัฟมา 3 เรื่องนะ (โคดี้, ลิซซี่, ซินฯ)
ผมว่าเรื่องนี้หนุกสุดเลยย อิอิ
ใครว่างๆ ก็ไปดูนะครับ หนังน่ารัก เพลินๆ ดีตอนดู

อ้อ.. ส่วนหัวเรื่องของเราาาา ไม่ได้เกี่ยวไรกับหนูซินฯ หรอกครับ
แต่เป็นหนังตัวอย่างหน่ะ เรื่องอะไรพอนึกออกมั๊ยครับ..

Wimbledon นั่นเองครับ.. เรื่องราวของนักเทนนิสหนุ่มดาวร่วง..
ที่จะต้องกลายเป็นดาวรุ่ง.... แล้วคำพูดของสาวดันสท์ (นางเอก)
ก็มาสะดุดผมนี่แหละครับ... มันมีความหมายดีนะ
จริงๆ ผมเคยจะเขียนเรื่อง #1 ด้วย (เมื่อนานมาแล้ว)
แต่ไม่มีโอกาส (คืออารม + เวลา) เลยยังไม่ได้เขียน

อ่า ตย. อีกเรื่อง อุกกาบาต (เขียนถูกเปล่าหว่า)
ผมว่าอาจจะเป็นอีกก้าวหนึ่งของหนังไทยในเรื่องของเทคนิคสามมิติ
(มั๊ง... แต่ตัวมันก็เป็นโพลีกอนไปนะ ผมว่า)
ต้องรอดูหนังจริงๆ ว่าจะเป็นอย่างไร..
แต่ก็เป็นที่น่าสังเกตนะครับว่า.. หนังภัยพิบัตของไทยเนี่ย
มักจะเอาไปผูกกับความเชื่อ (เรื่องนี้ก็ด้วยนะ ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด)
ทำไมหนอออ หรือว่าเป็นวัฒนธรรมของคนไทยเรา
เลยต้องเอาไปผูกกันด้วยเนี่ยย

ปล. วันนี้เพื่อนมันชวนไปเที่ยววันเกิดมันวันที่ 31 ก็อยากไปอ่ะนะ
วันฮาโลวีนซะด้วยซิ.. แต่... วันจันทร์เราต้องไปเรียนแต่เช้าาาาาเลยอ่ะจิ
เฮ่อ ชิชิ เอาไงดีหว่าาาาาาา