PAtS.Computainment

เมื่อเทอมที่ผ่านมานี่เอง
ผมได้มีโอกาสเรียนตำราเล่มนี้ครับ
The Practice of Programming โดย K&P
เรียนในวิชา System Software
หนึ่งในวิชาที่ผมชอบมาก
ทั้งตัววิชาเอง และอาจารย์ผู้สอน
ที่ว่าทำไมถึงชอบตัววิชาขอไม่พูดถึง..
แต่ที่ชอบอาจารย์นี่ซิ..

อาจารย์ท่านนี้สอนผมมา 2 วิชาแล้วครับ
อีกวิชานึงเรียนเมื่อเทอมก่อนหน้านู้น
คือ Theory of Computation

นอกจากอาจารย์จะสอนเนื้อหาในวิชาแล้วนะครับ
อาจารย์ยัง "นอกเรื่อง" ได้อย่างมีสาระ
(ตรงนี้แหละครับ ที่ผมชอบ :D..)
และอาจารย์ก็ทุ่มเทกับการสอนมาก
ถึงขนาดกับว่าในเทอมที่ผ่านมานี่มีการนัดสอนเพิ่มทุกสัปดาห์
เพื่อ The Practice of Programming
ซึ่งถ้าจะว่าไป หนังสือเล่มนี้ก็ไม่เกี่ยวข้องกับวิชาโดยตรง
(หนังสือเล่มนี้เนื้อหาเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรมให้สวมงาม)
แต่อาจารย์ก็บอกว่า ถึงอย่างไรมันก็สำคัญ
และถ้าเราไม่เรียนกันตอนนี้แล้ว เราก็จะเขียนโปรแกรมกันอย่างสะเปะสะปะต่อไป
แล้วเวลาสอนนะครับ อาจารย์ก็เปรียบเทียบไปด้วยว่า
การดำเนินชีวิตเราก็เหมือนกับการเขียนโปรแกรมนี่แหละ ต้องมีการทดสอบ แก้ไขและปรับเข้าสภาพแวดล้อม
(คิดแล้วก็น่าจะเอาไปสอนใน Programming Skill หลักสูตรรุ่นน้องผมเหมือนกันนะเนี่ย)

นอกจากนี้แล้ว หลังจากสอบปลายภาคเสร็จ
อาจารย์ก็ยังให้งานชิ้นสุดท้ายเอาไว้อีก
(กำหนดส่งคือเมื่อวาน แต่อาจารย์ให้ grace period ถึงพรุ่งนี้)
ด้วยเหตุผลว่า ถ้าเราเรียนแล้วไม่ลองทำจริง
สิ่งที่เราเรียนมาก็เกือบจะสูญเปล่าไป
หลังสอบ พวกผมก็เลยต้องมานั่งทำงานกันต่ออย่างสนุกสนาน
(สนุกจริงๆ นะครับ แบบว่าเวลาผิดแล้วหาที่ผิดไปค่อนวันเนี่ย
ช่วยกันหา ไปๆ มาๆ ผิดงี้เง่า ก็ฮากันไป)
สร้างความสัมพันธ์ในเพื่อนฝูงได้อีก (ก็มันต้องมานั่งทำงานด้วยกันนี่หว่า)
... ใครเดินผ่านไปผ่านมาตึกภาคผมก็จะเห็นว่ามีกลุ่มนิสิตนั่งปั่นงานกันอยู่ใต้ตึก
(ถึงแม้ว่าจะมีบางพวกหนีไปอยู่บนตึก แหะๆ)
ทำกันจนดึกจนดื่น (เมื่อวานผมออกจาก ม. ห้าทุ่มแหนะ)

แต่ก็ใช่ว่าจะมีแต่พวกผมที่นั่งปั่นงานกันจนดึกจนดื่น
เพราะอาจารย์เองก็ด้วย.. อาจารย์ผมไม่ใช่พวกที่สั่งๆๆๆ แล้วนั่งรอตรวจ
หลังจากเสร็จงานต่างๆ ในแต่ละวันอาจารย์ก็จะเข้ามาที่เว็บบอร์ดของรุ่นผม
เพื่อจะติดตามดูว่าการทำงานมีปัญหาอะไรบ้าง และก็คอยตอบคำถามต่างๆ
(พวกผมรู้ว่าตอนนี้อาจารย์ติดภาระกิจสำคัญจนไม่มีเวลาว่างมาก แต่อาจารย์ก็ยังเอาใจใส่พวกผมอยู่เสมอ)

การเรียนแบบนี้ซิครับที่ผมชอบ (สนุกดี)

ปล.. จริงๆ แล้วผมจะเขียนถึงเนื้อหาในหนังสือเรื่องเกี่ยวกับ testing
แต่ปรากฏว่า... อารมณ์มันพาไปเป็นเรื่องนี้ได้ไงเนี่ย เหอๆๆ